ผู้ชายห่วยห่วย 

คงคิดว่าฉันเสียใจ และฉันเสียดาย ที่วันนี้เสียเธอให้เขา
เปล่าเลยเชื่อไหม ภายในใจฉันมันว่างเปล่า

พาเขามาให้ฉันเจอ แอบอิงซบกัน กะให้ฉันร้อนรนใช่ไหม
โปรดจงรู้ไว้ เปล่าประโยชน์ในวันนี้

*เคยใช้เวลากับเธอมาเนิ่นนาน
เลยรู้ว่าเธอมันดีแต่นอกกาย
หัวใจไม่มีอะไร ที่เขาได้เธอไป
สิ่งเดียวที่วันนี้ฉันรับรู้

** จะเสียดายผู้ชายห่วยๆ อย่างเธอทำไม
คบกันไม่รู้จะพาชีวิตฉันไปทางไหน
เสเพลมันไปวันๆ ถ้าเผลอเป็นนอกใจ
ไม่เห็นต้องเป็นอะไร แค่เสียผู้ชายห่วยๆ อย่างเธอ

คนที่เคยพบเธอมา อาจเป็นเหมือนกัน
อาจจะเสียดายเธอใช่ไหม
แต่เธอรู้ไว้ ไม่มีทางจะเป็นฉัน

 

 

 

 

 

 

ว่างจัดคร้าบบบบผมไม่มีไรจะทำเลย

ตอนนี้เกรดวิชาเยอรมันก้อยังไม่ออกเลย

พ่อกะแม่ว่าถ้าเกรดเทอมนี้รมแล้วได้ไม่ถึง

2.5ล่ะก้อให้ซิ่วแน่ๆๆๆเหอะๆๆไม่อยากจาซิ่วเลย

แต่ก้อไม่รุ้ว่าจาได้สักเท่าไหร่แบบว่าไม่มั่นใจ

ช้ามากๆๆจะออกตอนไหนก้อไม่รุ้ทั้งที่เพื่อนสาขาอื่นๆๆ

เกรดก้อออกแทบจาหมดแล้วไม่รุ้จาทำไงดี

ล้นๆๆๆขออย่าได้ติดเอฟเลยครับแบบว่าไม่อยากได้จิงๆ

ช่วงนี้เบื่อๆๆอ่ะนะไปเรียนก้อไม่ค่อยจารุ้เรื่อง

บ้างที่ตั้งใจไปอาจารย์ก้อไม่สอนซะนิกำเลย

เหอะๆๆๆอืมวันที่ 9เดือนนี้เพื่อนๆๆๆทุกหลาย

มีงานกีฬาสีที่โรงเรียนเราน่ะไปกันเยอะๆๆด้วยล่ะ

ไปหาดูสาวๆๆเต้นลีดเหอะๆไปกันให้ได้เด้ออยาก

เห็นหน้าเพื่อนๆๆกันทุกๆคนเลยคิดถึงมากมาย

ไม่มีไรทำว่ะไปก่อนน่ะไปเรียนอิ้งก่อนเด๋วไปไม่ทัน

เหอะๆๆแล้วเจอกันวันศุกร์จ้าบายจ้าไปแล้ววว

 

.............................

 

 

หนึ่งชีวิตของคนเราต้องเรียนรู้เรื่องราวมากมาย
มีรอยยิ้มและมีน้ำตา มีคนที่รักและคนที่เดินจากไป
ไม่แปลกตรงไหนที่คนหนึ่งคนจะร่ำลา

แค่เรื่องนึงที่โหดร้าย แค่เสี้ยวนึงที่อาจจะขาดหายไป
แค่คนที่ไม่คืนกลับมา ..
อีกไม่นานก็ผ่านไป หยุดคร่ำครวญทีได้มั้ย
มันก็แค่การจากลา ..

คำว่ารักไม่ยืนยาว เมื่อใจคนมันแปรเปลี่ยนไป
เธอแค่เผลอเดินผ่านเข้ามา เมื่อเธอได้รู้ว่าฉันไม่ใช่จุดหมาย
จะผิดอะไรที่เธอจะเอ่ยคำร่ำลา

เป็นแค่ช่วงหนึ่งที่ต้องผ่าน ต่อให้วันนี้มันเจ็บก็คงไม่นาน
แล้วมันจะเปลี่ยนเป็นเรื่องวันวาน จะจำเรื่องราวที่เจอในหัวใจ

 

 

 

 

จะเอาไงกะชีวิตดีว่ะ...สงสารพ่อแม่จิงๆขายนาส่งควายเรียน 

 

ใครที่ผูกนาฬิกาบ่อยๆ จนติด
คงจะรู้สึกได้ . . . ในวันที่นาฬิกาหายไปจากข้อมือ

ฉันเอง . . . ก็เป็นคนที่ผูกนาฬิกามาตลอด . . .
หากวันไหนลืมจะรู้สึกว่า . . . บางอย่างมันหายไป
มันว่างๆ และขัดเขินทุกครั้ง . . . ที่ยกข้อมือที่ว่างเปล่าขึ้นมาดู

เมื่อราวสองปีก่อน . . . ที่นาฬิกาเรือนโปรดของฉันพัง
ด้วยความไม่มีสติ . . . ฉันเอาข้อมือไปทุบผนังห้องน้ำเล่นๆ
โชคร้าย . . . ที่มือไม่เป็นอะไร
นาฬิกาต่างหากที่พินาศ . . . กระจกร้าว

ฉันถอดมันออกวางไว้ . . . ไม่ยอมเอาไปซ่อม
ด้วยว่า . . . รู้สึกถึงภาพเก่า และวันเวลาที่เก็บอยู่ในนั้น
ฉัน . . . เลิกใส่นาฬิกา และพบว่าตัวเองมีอาการยกข้อมือเก้อ
เก้อ . . . อยู่เป็นเวลานานพอดู

ความเคยชินของคนเรา เกิดขึ้น . . .
เมื่อเราทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งเป็นประจำ . . . ในระยะเวลานานพอควร
และยังคงความเคยชินอยู่
เมื่อสิ่งหนึ่งสิ่งนั้นหายไปในระยะแรกๆ

จนเวลาผ่านไปนาน . . .
ฉันจึงเริ่มชิน . . . กับการแอบมองเข็มนาฬิกาบนข้อมือคนอื่น
เวลาผ่านไป พร้อมกับบาดแผลที่เริ่มเลือนหาย
ฉันคิดโง่ๆ ว่า . . .
ภาพเหล่านั้นจะตายไปพร้อมนาฬิกา แต่มันไม่ใช่

ฉันตัดสินใจซ่อมนาฬิกา
เมื่อมันกลับมาวันแรกๆ ฉันรู้สึกไม่คุ้น
จนถึงตอนนี้ . . . ก็ยังไม่คุ้น
ฉันยังแอบมอง . . . นาฬิกาบนข้อมือคนอื่น อยู่เหมือนเดิม
ฉันรู้สึกเขินแกมขำทุกครั้ง . . . ที่แอบมองข้อมือคนอื่น
ทั้งๆ ที่มีนาฬิกาอยู่บนข้อมือของตัวเอง

ฉันนึกถึงใครบางคน . . . ที่มักจะปรากฏตัวพร้อมรอยยิ้มเสมอๆ
ในบางช่วง ที่เขาหายหน้าหายเสียงไป . . .
ฉันรู้สึกขาดๆ แต่ก็เพียงชั่วเวลาสั้นๆ
ในบางครั้ง . . . ฉันพอใจที่มีเขาอยู่ใกล้ๆ
ในวันที่ไม่แข็งแรง . . .

แต่ . . . ในบางครั้งฉันกลับรู้สึกพอใจ
กับการได้เดินคนเดียว . . . เดี่ยวๆ ในวันว่าง
หรือเป็นความผูกพัน หรือเป็นเพียงความเคยชิน
หัวใจฉัน . . . ยังตอบคำถามได้ไม่กระจ่างชัดนัก

"คนเราจะรู้ค่าก็ต่อเมื่อ . . . สูญเสียสิ่งนั้นไป"
ฉันมักได้ยินใครๆ พูด
แต่ . . . ฉันกลับคิดว่า หากฉันยังมองไม่เห็น
ฉันน่าจะยอมเสียไปดีกว่า . . . เพื่อให้ซึ้งถึงคุณค่านั้น
ฉัน . . . ไม่อยากเอาเปรียบเขา
หากจะรั้งเขาไว้ด้วยความคุ้นเคย ที่ไม่ใช่ความผูกพัน
ฉัน . . . ไม่อยากโกหกตัวเอง
หากจะรั้งเขาไว้ . . . ด้วยความไม่แน่ชัด

ฉันมีคำถาม . . . ที่ยังขบไม่แตกกับคำว่า . . .
ผูกพัน หรือว่าจะเป็นแค่คุ้นเคย
บางที . . . มันอาจจะเป็นการดี
หากฉันจะอยู่ห่างๆ หรือตัดขาด
เพื่อให้รู้จัก . . . หัวใจของตัวเองมากขึ้น
กับใครบางคน . . . ที่ขาดหายไปจากชีวิต

อาจเป็นเหมือน . . . นาฬิกาที่ขาดสาย
อาจรู้สึกแปลบๆ และมองหากับการหายไปในช่วงแรก
แต่ไม่นาน . . . คงจะชิน

 

วันพุธพอดีไม่มีเรียน ตอนเย็นเล่นไพ่เสร็จก้อเลยกับ